Zeynebim, Zeynep Arzu

Evlilikte sevgi sadece bir yere kadar goturur.. Sonucta birbirimizi seviyoruz ama yapamiyoruz diyen onlarca cift bosanmak icin mahkemeleri asindiriyor.. Evlilikte saygi, sevgiden daha once gelmeli… Eskiler birbirlerine Bey, Hanim diye seslenirlerdi, birbirlerine duyduklari saygidan..

Evlenmeden onceki zamanlara bakildiginda.. Sevgiliyi gorme dusuncesiyle ona yaklasmak bile heyecanlandirir insani..Onunla olunacaksa giyim, temizlik, v.s ye o bicim dikkat edilir, ter kokusu, agiz kokusu olmamasi saglanir, agzi sapirdatmak, gegirmek, burnu karistirmak ve gaz cikarmak mumkun olmazdi.. (Iiiy diyenler, siz sanirim bunlari yapmiyorsunuz)..   Cicekler verip, siirler yazip(ya da bulup), en guzel sozleri soyledigimiz, kirmamak icin kendimizden ve kisiligimizden odun verdigimiz, sevmesek bile onun yediklerine eslik ettigimiz, surekli olarak yaninda olmasini istedigimiz, sarilip uyuma hayalleri kurdugumuz, hatasini yuzune vurmadigimiz, sozunu kesmedigimiz, dusuncelerine saygi duydugumuz kisilerle evlendik bircogumuz….
Evlendik belki hala ilk gunku gibi seviyoruz ama hala eski saygimiz var mi? 
Bencillik yapabilir mi evli insan?..  Onu dusunmeden tum yemekleri yiyip, tv kumandasi yuzunden kavga edip, esinin ne istedigini dusunmeden kendi istedigimizi yaparsak, onunla ilgili kararlari dahi biz kendi arzumuza gore verirsek, bu evlilik olur mu?
Ben burada yazdiklarimin hepsini yapamiyorum ama her gecen gun daha fazlasini yapmak icin cabaliyorum.  Mutluyumum sorusuna cevabim Evet.. Zeynep’in de mutlu oldugunu dusunuyorum.. Ki halen yanimda… Yoksa ben oyle pek katlanilacak biri degilim yani ..